گیاهان زیادی شناخته شده اند که میتوانند ترکیبات شیمیایی با نام گلیکوزیدهای سیانوژنی را تولید کنند. این ترکیبات تحت شرایط خاص هیدرولیز شده و اسید هیدروسیانیک (HCN) را که بیشتر به نام اسید پروسیک شناخته میشود، تولید میکنند. اسید پروسیک یک ماده به شدت سمّی است و چنانچه به میزان بیش از حد تحمل دام مورد استفاده قرار گیرد، سبب تلف شدن دام در فاصله زمانی کوتاهی می شود و میتواند خسارت اقتصادی سنگینی را برای دامداران ایجاد کند، لذا آشنایی با گونه های سمّی، نحوه مسمومیّت دام، راه های جلوگیری از مسمومیّت و درمان دام در معرض خطر، دارای اهمیت ویژه ای است. فعالیت مسمومیّت زایی اسید پروسیک اغلب بسیار سریع اتفاق میافتد و تلف شدن دام میتواند در زمان 15 تا 20 دقیقه به وقوع بپیوندد. اگر نشخوارکنندگان به میزان بیش از دو میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم از وزن بدن خود سیانید مصرف کنند، سبب مرگ آنها خواهد شد. آشنایی بهره برداران و به خصوص دامداران با منابع علوفه ای تولید کننده اسید پروسیک، راه های جلوگیری از ایجاد مسمومیت دام ها و مدیریت صحیح تغذیه دام از اهداف این مقاله است.