بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و
چکیده
کشاورزی قراردادی، قراردادی است که پیش از آغاز فرآیند تولید، بین کشاورز و خریدار برای مدتی معین به‌صورت شفاهی یا کتبی منعقد می‌شود و در آن، کشاورز متعهد می‌شود مقادیر توافق شده از یک محصول کشاورزی را با رعایت استانداردهای کیفی و زمان مورد نظر خریدار تولید و عرضه نماید. در مقابل، خریدار ضمن خرید محصول با قیمت توافق شده، تولیدکننده را از طریق تأمین بخشی از نهاده‌های کشاورزی، آماده‌سازی زمین، ارائه توصیه‌های فنی و غیره حمایت می‌کند. توسعه کشاورزی قراردادی به‌دلایل مختلف مانند اشتغال‌زایی، افزایش عملکرد، تولید هدفمند، بهبود فرآیند بازاریابی و فروش، توسعه صادرات و غیره بسیار مهم است. این نظام، در بیشتر کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه به‌عنوان یک راهبرد ملی در توسـعه کشاورزی، مدیریت ریسک‌های بازار (به‌ویژه قیمت‌ها)، ایجاد امنیت و ثبـات درآمدی برای کشاورزان و بهبود کیفیت و استاندارد محصولات مورد توجه قرار می‌گیرد. در حال حاضر، فقدان قوانین و مقررات ویژه کشاورزی قراردادی و نیز نبود راهبرد مشخص در سطح کلان، سبب شده است تا نتواند به‌صورت یک ابزار مناسب در تنظیم بازار و نیز سیاست‌های کلان بخش کشاورزی ایفای نقش کند. در مقاله حاضر سعی شده است برای رفع این مشکل، اصول راهنما در کشاورزی قراردادی به‌صورت کاربردی ارائه شود.
)